Wielcy Malarze

Jan Matejko

– najwybitniejszy malarz historii Polski

Jan Matejko
Autoportret, 1892, Wikipedia

Jan Matejko (1838-1893)

Jeden z najwyżej cenionych malarzy w historii sztuki polskiej, twórca narodowej szkoły malarstwa historycznego, które miało spełnić szczególną rolę w państwie pozbawionym suwerenności. Ukazując dawną wielkość Rzeczypospolitej i chwałę jej oręża, Matejko pragnął kształtować serca i umysły Polaków, wskrzesić wiarę w odrodzenie niepodległej ojczyzny. Odegrał wielką rolę, jako dyrektor krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Wykształcił kilkudziesięciu malarzy, namalowała kilkaset obrazów i ukształtował wyobraźnię Polaków. Był jednym z najwybitniejszych malarzy europejskich drugiej połowy XIX w.

DUCHOWY WŁADCA NARODU

„FILMOWOŚĆ” OBRAZÓW

NIEPOWTARZALNY STYL

„PODWÓJNY SENS” DZIEŁ

MISTRZ PRZEDSTAWIANIA PEŁNYCH WYRAZU TWARZY

Jan Matejko

1838

(24 czerwca) w Krakowie urodził się Jan Alojzy Matejko, syn Franciszka Ksawerrego (Czecha przybyłego do Polski ok. 1807) i Janiny Karoliny Rossberg (córki krakowskiego siodlarza, która zmarła, gdy Jan miał zaledwie 7 lat). Artysta był dziewiątym z 11-ściorga dzieci. Mieszkali w 2 pokojach, w rodzinnej kamienicy przy ul. Floriańskiej.

1851

za namową starszego syna – Franciszka, ojciec umieścił Jana w Szkole Sztuk Pięknych. Aby mieć pieniądze na przybory malarskie, 14-letni Jan robił „chałtury” (malował szyldy, kolorował fotografie). Dopiero w 1857 mógł kupić sobie okulary i wyrzucić szkiełko, które rysując trzymał przy oku.

i

1852

na pierwszej wystawie malarstwa w Krakowie zachwyciły go obrazy Rodakowskiego i Michałowskiego

1858-1859

kontynuował naukę malarstwa w Monachium. Oprócz studiów historycznych, podjął Matejko przygotowawcze studia malarskie koni, kojarzące się z wcześniejszymi, przeprowadzanymi przez Piotra Michałowskiego

1861

wynajął pracownię na ul. Krupniczej w Krakowie i zaczął sprzedawać swoje obrazy. Pracownia była tak ciasna, że obrazy większych rozmiarów musiał zwijać i malować po kawałku

1863

przyjaciele i dwaj bracia Jana Matejki dołączyli do Powstania Styczniowego, on sam się wahał, jednak nie umiał posługiwać się bronią i źle widział. Pomagał powstańcom materialnie i dowoził broń do powstańczego obozu Langiewicza

1864

w wieku 26 lat odniósł bezprecedensowy sukces obrazem „Kazanie Skargi”. Tłumy schodziły się na wystawę oglądać obraz współbrzmiący z patriotyczną atmosferą po Powstaniu, którego przyczyn klęski każdy szukał. Dochód z wstępu Jan Matejko przeznaczył na sieroty. W tym też roku ożenił się z Teodorą Giebułtowską, która była jego muzą – niemal wszystkie postacie kobiece z jego obrazów mają jej twarz.

1865

podróż do Paryża, gdzie „Kazanie Skargi” było prezentowane w ramach Salonu i  zdobyło złoty medal. Tegoż roku artysta został ojcem

1867

„Rejtan” został pokazany w Paryżu i Jan Matejko otrzymał złoty medal I klasy na Wystawie Powszechnej

1869

Jan Matejko otrzymał honorowe obywatelstwo Lwowa oraz ufundował 2 stypendia: dla Polaka i Rusina (Ukraińca) na studia artystyczne. Po namalowaniu „Unii Lubelskiej”, otrzymał w Paryżu odznaczenie krzyżem Legii Honorowej

Jan Matejko
Wernyhora, 1883,-84, Wikipedia

1872

 kupił dom, w którym się urodził. W tym też roku podróżował z żoną do Turcji

1873

zmarł jego starszy brat Franciszek (historyk), który wspierał go materialnie i intelektualnie i miał ogromny wpływ na ukształtowanie się psychiki przyszłego malarza

1876

Jan Matejko kupił folwark w Krzesławicach, gdzie z własnych funduszy zbudował istniejącą do dziś szkołę. Borykał się z problemami rodzinnymi: żoną chorą psychicznie i dziećmi, które nie chciały się uczyć. Mimo problemów finansowych był hojny. Oprócz stypendiów, ofiarował też narodowi serię arcydzieł, których wartość handlowa, już wtedy, była ogromna

1877

triumfalna podróż przez Warszawę, Malbork i Gdańsk w okolice bitwy pod Grunwaldem

1878

sukces „Bitwy pod Grunwaldem”. Kraków ofiarowuje mu berło na znak panowania w sztuce. Artysta podróżuje do Włoch

1879

cesarz Franciszek Józef odwiedza w czasie pobytu w Krakowie pracownię artysty i otrzymuje w darze „Zjazd pod Wiedniem”

1882

Rynek Kleparski został nazwany placem Matejki (w tym miejscu artysta oddał za darmo parcelę pod budowę nowego gmachu Szkoły Sztuk Pięknych)

1889

rozpoczął prace nad polichromią do kościoła Mariackiego, jego pomocnikami byli: Wyspiański, Mehoffer, Tetmajer, Maszkowski, Lisiecki; niestety choruje coraz bardziej